E. është një djal i ri i cili që nga fëmijëria jeton i ngujuar për shkak të fenomenit të gjakmarrjes. Fëmijërinë e tij ishte e përbërë nga frika, ngujimi dhe izolimi; rinia e tij është në ekuilibër në mes frustrimit dhe të kërkuarit një rrugë të tretë mes vrasjes dhe rrezikut të jetë i vrarë. E. është duke ecur në këtë rrugë të tretë, edhe pse rruga do të jetë e gjatë. Më poshtë një shkresë që E. na ka dhuruar.

Isha femi i vogel dhe sa po vazhdoja te hecja ne rrugen time, me hapt e lumturis.
Qjelli isht blu!
kishte edhe shum drit.
Kisha ni deshir ni anderr apo nje qellim per ta arrit.
Por nje re ezez qjellin mbuloj, djellin ezdhuku, kishte nje termet, nuk po shifsha as edhe nje gje. me hupi edhe vemendja.
Nigjoja ni ze qe me therriste nga larg, edhe me thosht rri ktu!
Por pa prtmas. fillova te hapja syt qe te shikoj.
Kur po shifja vetn, ne nje dhom
qe kisht mur, mur, evetm mur.
(më tepër…)